Hayat bazen aynı hikayeyi farklı isimlerle tekrar tekrar önümüze koyar. Benzer ilişkiler, benzer hayal kırıklıkları, benzer kırılma anları… İşte tam burada karmik mücadele devreye girer. Karmik mücadele, ceza değil; ruhun henüz tamamlamadığı bir dersi yeniden deneyimleme biçimidir. Bu tekrarlar tesadüf değildir, bilinçaltımızın ve ruhsal hafızamızın bize açtığı kapılardır.
Karmik döngüler genellikle en çok kaçtığımız alanlarda ortaya çıkar. Kontrol etme ihtiyacı, terk edilme korkusu, değersizlik hissi ya da sürekli ispat çabası… Hayat aynı temayı farklı sahnelerde oynatır çünkü biz hala aynı yerden tepki veriyoruzdur. Karmik mücadele, “neden ben?” sorusunu değil, “burada neyi öğrenmem gerekiyor?” sorusunu sormayı gerektirir. Bu bakış açısı değiştiğinde döngü zayıflamaya başlar.
Bu süreç çoğu zaman rahatsız edicidir. Çünkü karmik dersler konfor alanımızı değil, gölgemizi hedef alır. Bastırdığımız duygular, yüzleşmekten kaçtığımız taraflarımız ve kabul etmek istemediğimiz gerçekler birer birer görünür olur. Fakat tam da bu noktada dönüşüm başlar. Ruh, tekrar eden deneyimlerle değil; o deneyime verdiğimiz yeni tepkiyle özgürleşir.
Karmik mücadele aynı zamanda bir güç alanıdır. Eğer aynı hikayeyi tekrar yaşamaktan yorulduysanız, bu artık bilinç seviyenizin değiştiğinin göstergesidir. Fark etmek, döngüyü kırmanın ilk adımıdır. Tepki vermek yerine durmak, suçlamak yerine sorumluluk almak, kaçmak yerine kalmak… İşte bu küçük ama radikal seçimler karmanın çözülme anlarıdır.
Karmik mücadele bitmez; dönüşür. Her ders tamamlandığında yerini daha bilinçli bir deneyime bırakır. Hayat sizi zorladığında belki de evren cezalandırmıyor, olgunlaştırıyordur. Aynı hikaye bir daha geldiğinde artık aynı kişi değilseniz, karmanın zinciri kırılmış demektir. Çünkü gerçek özgürlük, dış koşullar değiştiğinde değil; siz değiştiğinizde başlar.
