1 Ocak, takvimde yeni bir sayfa gibi dursa da his olarak çoğu zaman düne çok benzer. Saatler gece yarısını geçer, takvim değişir ama sabah uyandığında hayat aynı yerden devam eder. Büyük beklentiler, “yeni ben” planları ve sıfırlanma hayalleriyle yüklenen bu gün, tam da bu yüzden tuhaf bir boşluk hissi yaratır. Çünkü değişim, bir gecede olmuyor.
Aslında bu his bir başarısızlık değil, gerçekliğin kendisi. 1 Ocak’ın düne benzemesi, yanlış bir şey yapıldığını değil; hayatın ritminin hala yerinde olduğunu gösterir. Değişim çoğu zaman gürültülü başlangıçlarla değil, sessiz fark edişlerle başlar. Bir günde değil, günlerin içinde şekillenir.
Belki de 1 Ocak’ı özel yapan şey “yeni” olması değil, acele etmemize gerek olmadığını hatırlatmasıdır. Bugün hiçbir şeyi çözmek, başlatmak ya da dönüştürmek zorunda değilsiniz. Bazen en iyi başlangıç, sadece aynı yerde durup biraz daha bilinçli bakmaktır. Mutlu seneler!
