Haute couture takviminin sessizleştiği bir sezonda, Daniel Roseberry Schiaparelli’yi neredeyse tek başına merkeze taşıyor. Spring Summer 2026 koleksiyonu, tasarımcının Roma’da yaşadığı güçlü estetik kırılmadan besleniyor: Sistine Şapeli’nin katı mimarisi ile Michelangelo’nun tavanındaki taşkın ifade arasındaki gerilim. Roseberry bu sezonda kontrollü, klinik zarafeti geride bırakıp daha içgüdüsel, hatta saldırgan bir yaratıcılığa yöneliyor. Ortaya çıkan anlatı, kutsal ile dünyevi olanın iç içe geçtiği, izlenmekten çok sahneyi ele geçiren bir Schiaparelli kadını portresi çiziyor.
Koleksiyon, klasik couture çiçeklerinden uzaklaşıp dikenler, akrep kuyrukları ve kanatlarla örülü “tehlikeli” bir görünüme evriliyor. Heykelsi büstiyerler, sırtlardan yükselen kuyruğa benzer uzantılar ve kuşu andıran hacimli silüetler, atölyenin teknik gücünü adeta bir performansa dönüştürüyor. Roseberry, Elsa Schiaparelli’nin sürrealist mirasını birebir tekrar etmek yerine onu evrimleştiriyor; yumuşak sembollerin yerini pençeler, gagalar ve dikenler alıyor. Sonuç, ticari güvenli alanlara sığınmayan, risk almayı göze alan ve haute couture’ü yeniden sanatsal bir zirveye taşıyan güçlü bir manifesto. Schiaparelli için bu koleksiyon bir sezon değil, açıkça yeni bir çağ.
