Dünya Ekmek Günü’nü uzun bir beslenme konuşmasına çevirmeye hiç niyetimiz yok. İstanbul’da iyi bir fırının önünden geçip içeri girmemek zaten zor; bugün simitten ekşi mayalı somuna uzanan küçük bir lezzet turu için gayet iyi bir nedenimiz var.
Kahvaltının bütün havasını bir ekmek değiştirebilir
Bazı sabahlar masaya ne koyduğundan çok, ekmeği nereden aldığın belirleyici olur. Fırından yeni çıkmış bir simit, iyi tereyağına eşlik eden kızarmış ekşi mayalı bir dilim ya da zeytinyağına banılan çıtır kabuklu bir somun… Büyük bir brunch rezervasyonu yapmadan da cuma sabahını özel hissettirebilen şeyler bunlar.
16 Ekim, Dünya Ekmek Günü. Tarih, Dünya Gıda Günü’yle de aynı güne denk geliyor. Biz bugünü kalori hesabıyla değil, mahalle fırınına uğramak ve bir arkadaşla masaya oturmak için değerlendirelim. Çünkü bazen günün en güzel planı, aslında sadece “ekmek alıp geleceğim” diye evden çıkmak.
Nişantaşı’nda ekşi mayanın peşine düşmek
Nişantaşı’ndaki Bröd, bu küçük turun güçlü duraklarından biri. Katkısız un, ekşi maya, su ve tuzla hazırlanan ekmekleri için uzun bir mayalanma süreci kullanıyor. Buraya uğramanın keyfi yalnız alışveriş yapmak değil; vitrine bakarken aklındaki kahvaltı menüsünün kendiliğinden büyümesi. Bir ekmek alıp çıkma planı, pekâlâ kahve ve sandviç molasına dönüşebilir.
Biraz daha farklı bir rota istersen Beşiktaş’taki Gün Bakery’de ekşi mayalı simit ve ekmek seçenekleri var. Simidin İstanbul’da zaten ayrı bir yeri olduğu açık; mesele onu yalnız vapurda ayaküstü yenilen bir atıştırmalık olmaktan çıkarıp güzel bir sabahın başrolüne koymak. Yanına iyi bir peynir, domates ve uzun bir sohbet yeter.
Ataşehir’den Erenköy’e: çıtır kabuğun ciddiye alındığı adres
240 Derece, ekşi mayalı artizan ekmekleriyle İstanbul’da kendine ayrı bir yer açmış fırınlardan. Üretimlerinde yıllanmış ekşi maya kullandıklarını, hamurların uzun bir hazırlık sürecinden geçtiğini anlatıyorlar. Erenköy, Ataşehir ve başka noktalardaki satış adresleri sayesinde bu hikâyeyi sadece ekrandan izlemek zorunda değilsin.
Bu tür ekmeklerin güzel tarafı, masada küçük bir seremoni yaratmaları. Somunu keserken çıkan ses, kabuğun kırılması, ilk dilimin henüz ılıkken yenmesi… İnsanı bir anda “günün ilk toplantısına yetişmem lazım” modundan çıkarabiliyor. Özellikle hafta sonuna bir adım kalmışken bu kadar küçük bir keyfe yer açmak hiç de fena fikir değil.
Cuma ritüeli: ekmeği seç, masayı uzat
Bu yazının sonunda uzun bir yapılacaklar listesi yok. Sevdiğin fırına uğra, daha önce denemediğin bir ekmek seç ve mümkünse onu tek başına aceleyle yeme. Yanına arkadaşını, kardeşini ya da sevgilini çağır. Evdeysen birkaç küçük tabak çıkar; dışarıdaysan kahvenin bitmesini beklemeden ikinciyi söyleyebilirsin.
Dünya Ekmek Günü’nün en güzel tarafı belki de bu: En sıradan yiyeceklerden biri, iyi bir masanın bahanesi olabiliyor. İstanbul’da bunun için özel bir kutlama programına ihtiyaç yok. Bazen susamlı bir simit ve biraz vakit, bütün planı zaten kuruyor.
Bir de küçük bir ayrıntı var: İyi bir fırın gezisi tek başına da keyifli ama paylaşınca başka oluyor. Aldığın ekmeğin yarısını arkadaşına uzatmak, masaya son kalan simidi bırakmak, en çıtır parçanın kime gideceğini konuşmak… Ekmek biraz da bu yüzden şehir hayatının en sıcak buluşma bahanesi. Büyük organizasyon gerektirmiyor; aynı masada birkaç dakika daha kalmak yetiyor.
