Bazı oyuncular bir cümleyi söylemeden önceki sessizlikle bile sahneyi doldurur. Haluk Bilginer’in başrolünde olduğu “Baba”, 20 Ekim Salı akşamı Caddebostan Kültür Merkezi’nde; hikâye ise zamanın ve hafızanın insana oynadığı oyunların tam ortasında.
Bu kez mesele yalnız hatırlamak değil
Bir tiyatro oyununa gitmeden önce hikâyesini bütünüyle bilmek istemeyiz; ama nasıl bir dünyanın içine gireceğimizi merak ederiz. “Baba”, tam da bu merakı canlı tutan yapımlardan. Bir adamın bildiği ev, tanıdığı yüzler ve güven duyduğu zaman duygusu giderek değişirken seyirci de neyin kesin, neyin belirsiz olduğunu sorgulamaya başlıyor. Gerçekle hayalin arasındaki çizgi sabit kalmıyor.
Haluk Bilginer, oyunda Erdil karakterini canlandırıyor. Karşısında Azra rolüyle Özlem Zeynep Dinsel var. Baba-kız ilişkisi anlatının merkezinde; ama oyun yalnız bir aile hikâyesi değil. Bir insanın kendi dünyasına tutunma çabasını, karşısındakinin o dünyaya nasıl yetişmeye çalıştığını da düşündürüyor. Sahnedeki sessizlikler ve küçük ayrıntılar, uzun açıklamalardan daha fazla şey söyleyebiliyor.
Bir Fransız metni, İstanbul sahnesinde
Oyunun orijinal adı “Le Père”; yazarı Florian Zeller. Türkçe çevirisi Ezgi Coşkun’a, yönetmenliği Muharrem Özcan’a ait. Oyun Atölyesi yapımında Haluk Bilginer ve Özlem Zeynep Dinsel’e Faruk Barman, Ezgi Coşkun, Kader Karadeniz ve Ufuk Tevge eşlik ediyor. Tek perde olarak sahnelenen oyunun merkezinde büyük gösterilerden çok oyuncuların kurduğu dünya var.
Bilginer’in tiyatro geçmişi de bu buluşmayı ayrıca ilginç kılıyor. Ekranda farklı karakterlerle karşımıza çıkan oyuncuyu sahnede, seyirciyle aynı anda nefes alan bir anlatının içinde görmek başka bir deneyim. Özellikle “Bir oyuncu aynı sahnede insanın aklını nasıl karıştırır?” sorusunun peşindeysen bu oyunun anlatım biçimi dikkat çekebilir.
20 Ekim programı belli
Bu akşamki gösterim için açıklanan saat 20.30; mekân Caddebostan Kültür Merkezi Büyük Salon. Etkinlik resmî bilet satış sayfasında 20 Ekim 2026 Salı tarihiyle listeleniyor. Yaş sınırı 12 ve üzeri. Bilet ve giriş koşullarını çıkmadan önce son kez kontrol etmek iyi fikir; programda son dakika değişiklikleri olabileceği her canlı etkinlik için geçerli.
Kadıköy tarafında yaşayanlar için akşam planını tiyatroyla kurmak oldukça kolay. Biraz erken çıkıp Caddebostan’da yürümek, gösteriden önce kısa bir kahve molası vermek, sonra salona geçmek… Üstelik oyunun ardından konuşacak malzeme çok. Bazı sahneler iki kişiye aynı şeyi hissettirmeyebilir; güzel tiyatronun en sevdiğimiz tarafı da biraz bu.
Çıkışta konuşması kolay olmayan oyunlar vardır
“Baba”nın konusu hafıza, zaman ve aile bağı etrafında dolaştığı için duygusal olarak yoğun bir akşam olabilir. Bu yüzden onu sıradan bir komedi ya da hafif bir hafta içi kaçamağı gibi düşünmemek gerekiyor. Ama yoğun bir hikâyenin insanı günlerce düşündürmesi de sanatın başka bir güzelliği. Bazen oyundan çıkar çıkmaz ne söyleyeceğini bilemezsin; birkaç sokak yürüdükten sonra sahnedeki bir cümle aklına yeniden gelir.
Bu akşamın asıl yıldızı yalnız tanıdığımız bir oyuncu değil, onun seyirciyle birlikte kuracağı o geçici dünya. Perdeler kapandığında herkes aynı koltuktan kalkacak ama muhtemelen salondan aynı düşüncelerle çıkmayacak. İyi bir tiyatro gecesinin başka ne yapması gerekir ki?
