Ayşe Gül Süter’in Pg Art Gallery’deki “Light Constellation” sergisi 16 Ekim’de kapanıyor. Paslanmaz çelik noktalar ve ince bağlantılarla kurulan yerleştirmeler, yıldız haritası gibi görünüyor ama aslında hayatımızdaki görünmez ilişkileri anlatıyor.
İlk bakışta takımyıldızı, ikinci bakışta insan ilişkisi
Ayşe Gül Süter’in “Light Constellation” sergisinde duvara yerleşen metal noktalar, ince çubuklar ve aralarındaki boşluklar bir yıldız haritasını andırıyor. Ama burada gökyüzünü bilimsel olarak çizme çabası yok. Sanatçı, birbirinden çok uzakta duran yıldızların yalnız bizim bakış açımızdan bir şekle dönüşmesi fikrini alıp insan ilişkilerine taşıyor.
Birinin hayatına girmesi, yıllar sonra yeniden karşılaşmak, hiç konuşmadığın biriyle tuhaf bir yakınlık hissetmek... Bunların hepsini çizgiyle göstermek mümkün değil. Süter ise tam da bu görünmeyen bağı fiziksel malzemeye çeviriyor. Sergi bu yüzden yalnız bakılacak bir obje değil; izlerken kendi hikâyeni de düşünmeye çağıran bir alan.
Çelik, ışık ve boşluk: İşin malzemesi de hikâyeye dahil
Yerleştirmelerde kullanılan paslanmaz çelik noktalar ve çubuklar, duvar üzerinde hem bağlantı kuruyor hem de aralarında boşluk bırakıyor. O boşluklar en az metal parçalar kadar önemli; çünkü aradaki mesafe olmasa çizgilerin neyi birleştirdiğini fark etmeyeceğiz. Işık yüzeye vurdukça metalin parlaklığı ve gölgesi de değişiyor.
Sanatçının önceki üretimlerinde ışığın malzemeyi ve algıyı dönüştürmesi önemliydi. Yeni sergide ışık hâlâ var, ama başrolde artık “bir şeyler arasında kurduğumuz ilişki” bulunuyor. İlk fotoğrafta minimal görünen bir işin mekânda daha karmaşık hissettirmesinin nedeni biraz da bu.
Maslak’a sergi için gitmek neden güzel bir fikir?
Sergi, Maslak Atatürk Oto Sanayi Sitesi’ndeki Pg Art Gallery’de. Burası alışıldık “beyaz duvarlı galeri sokağı” hissinden farklı bir rota sunuyor. İşin kendisi de zaten alışıldık mekân beklentisini bozuyor: endüstriyel bir çevrede, çok ince bağlantılarla kurulmuş sessiz bir yerleştirme görmek beklenmedik bir karşılaşma yaratabiliyor.
Sergiyi aceleyle iki dakikada geçmek yerine birkaç adım geri çekilip duvardaki çizgilerin hangi şekillere dönüştüğüne bakmak daha iyi. Sonra yaklaş ve tek tek bağlantıları incele. İki mesafede aynı eseri görmüyor gibisin. Fotoğraf için de en iyi açı yalnız detay çekmek değil, işin mekânla kurduğu ilişkiyi göstermek olabilir.
Takvim notu: 16 Ekim’de bitiyor
“Light Constellation” 11 Eylül’de açıldı ve 16 Ekim Cuma günü sona eriyor. Yani 14 Ekim Çarşamba itibarıyla görmek için kısa bir pencere kaldı. Galerinin duyurusunda serginin odağı açık: görünür olmayan ama yaşamı şekillendiren bağlar. Bu fikir bilimsel bir kanıt iddiası değil; sanatın düşünmeye açtığı bir metafor.
Çıkarken kendine küçük bir soru sorabilirsin: Hayatındaki hangi iki olay, aslında birbirinden uzak olduğu halde senin zihninde aynı çizgiyle birleşiyor? Cevabın olması gerekmiyor. Belki de serginin en iyi tarafı, cevabı hazır vermemesi. Maslak’ta duvara çizilen yıldızlar, insanın kendi haritasını yanında götürmesine izin veriyor. Fotoğraf çekmek için de küçük bir hatırlatma: Parlak metal yüzeyler ve beyaz duvarlar telefon kamerasında kolayca fazla aydınlık görünebilir. Eseri doğrudan flaşla çekmek yerine galerinin doğal ışığında birkaç farklı açı denemek daha doğru olur; elbette mekânın fotoğraf kurallarına uyarak. Ama en az bir dakika telefonu indirmek de iyi fikir. Bazı yerleştirmeler ekrandaki düz görüntüden çok, karşısında durduğunda fark edilen ölçek ve boşluk hissiyle çalışıyor. Bu sergi de tam onlardan biri.
